Kustlijn met strand en duinen geschilderd door Paul Overhaus (1935-2014).

Paul Overhaus denkt in grote vlakken die soms zijn gevat in contouren. Vormen en restvomen zoeken in een spannend spel naar evenwicht en passen als een legpuzzel in elkaar. Abstractie en symboliek werken, uitgedrukt in een breed gebaar, aan de inhoudelijke expressie van een groot natuurgebeuren.

Zelf zei hij: “De schoonheid van dit land is de grote horizontaliteit, de monumentaliteit, het opgeruimde en vooral het voorname.

En over zijn kennismaking et de zee, zei hij het volgende: “‘Er zijn dingen die je altijd bijblijven. Die je niet eens kunt vergeten.
In het najaar van ’45, zo’n half jaar na de oorlog, nam mijn vader mij mee naar het strand. Daar was ik nog nooit geweest en dat moment zal me altijd bijblijven. Na dat laatste duin ineens die zee voor je. Die spanning, dat ongelofelijke gevoel van weidsheid. Die zee die geen moment hetzelfde is, in een mini-seconde telkens weer anders wordt.