Frans Koppelaar (1943) schilderde afgelopen periode het Thorbeckeplein (naast het Rembrandtplein) terwijl het door een dikke sneeuwlaag bedekt is. Rechts zijn de (helaas vanwege Covid-19 gesloten) kroegen te zien en links in de verte de contouren van het standbeeld voor Thorbecke.

Zelf zegt Frans het volgende over zijn schilderkunst:

Ik geloof niet in uitvoerige manifesten om kunstwerken te verklaren, te mystificeren of een meerwaarde te geven. Mijn schilderijen spreken, voor wie het zien wil, een duidelijke taal. Daar hoeft niets aan worden toegevoegd

Mijn werk is het resultaat van een voortdurende zoektocht naar schoonheid. De wereld om ons heen, onze planeet om zo maar te zeggen, is bijzonder uniek. Daar vind je geen tweede van. Sinds ik besloot kunstschilder te worden wil ik die wereld schilderen zoals ik haar zie. En dan vooral op die momenten waarop zij mij een glimp van schoonheid laat zien. Ik ben me ervan bewust dat mijn keuzes uiterst persoonlijk zijn. Wel tracht ik met mijn werk mensen te bereiken die op de een of andere manier mijn visie herkennen. Soms lukt dat.

Van tijd tot tijd ontvlucht ik mijn atelier om buiten te schilderen. Het karakter van en plein air gemaakte schilderijen wordt bepaald doordat ze tamelijk snel moeten worden voltooid voordat het licht te ingrijpend verandert. Vaak zijn ze klein. De beste plein air schilderijen hebben een spontane kwaliteit die het moment treft, of een fris inzicht biedt in een vertrouwde situatie. Naast stadsgezichten en landschappen schilder ik portretten.