Typisch gezicht op de grote kerk van Dordrecht. Geschilderd in 1922 door de bekende Dordtse impressionist A.P. (Anthonie Pieter) Schotel, telg uit de gelijknamige schildersfamilie. Schotel woonde zelf in de omgeving van de grote kerk en heeft de omgeving daarvan regelmatig vastgelegd.

Met dank aan Ton Waalboer (foto gemaakt in 2018)

Anthonie Pieter Schotel wilde van jongs af aan schilder worden. In 1901 kreeg hij zijn eerste schilderslessen, van Hermanus Gunneweg. Volgens de wens van zijn ouders werkte hij aanvankelijk in de handel, tot hij op 25-jarige leeftijd een atelier huurde aan de Bomkade in Dordrecht.

Schotel schilderde vooral het water en schepen. Hij had een voorliefde voor de botters op de Zuiderzee, maar na de aanleg van de Afsluitdijk werkte hij ook in Zeeland en Rotterdam. Zijn watergezichten zijn opgezet in tere, grijze tonen met door gefilterd licht vervaagde vormen. Hij maakte ook stadsgezichten en stillevens. In 1923, 1924 en 1936 reisde hij naar Frankrijk, naar Normandië, Bretagne en de Rivièra en tenslotte naar Parijs, waar kleurige stadsgezichten tot stand kwamen.

Van 1929 tot 1959 woonde Schotel in Laren. Op zijn eerste doeken overheerste een grijzige toon. Later gebruikte hij fellere kleuren en werd zijn penseelvoering minder breed en fors.

Museum: Dordrechts museum

Literatuur: C. Denninger, A.P. Schotel (1890-1958), de wereld van het water, Bussum 2012,