Gouache van de Dordrechtse impressionist Anthonie Pieter Schotel (Dordrecht 1890 – 1958 Laren). Het werk toont de Grote Kerk in Dordrecht met tegenlicht gezien vanuit de Nieuwe Haven. In dit gebied bevond zich ook het atelier van Schotel. Bijgaande antieke foto toont ongeveer hetzelfde punt.

Nieuwe Haven Dordrecht
Foto afkomstig uit de collectie van het regionaal archief Dordrecht, “Collectie HG Beerman”

Anthonie Pieter Schotel verhuisde in 1925 van zijn geboortestad Dordrecht naar het schilderachtige vissersplaatsje Volendam, dat was uitgegroeid tot een echt kunstenaarsdorp. Daar kon Schotel volop uit de voeten met zijn favoriete onderwerpen: water, schepen en wolken. Volendam lag toen nog aan de Zuiderzee, waar op zoutwatervissen als haring, ansjovis en kabeljauw gevist werd. Daarvoor werden flinke houten botters gebruikt die Schotel buitengewoon fascineerden. Het is bekend dat hij de verschillende typen schepen altijd zeer nauwkeurig weergaf. 

Schilderen deed Schotel en plein air. Dan nam hij zijn schildersezel mee en zette die neer in de haven of op de dijk. Hoewel andere kunstenaars ook wel in een bootje plaatsnamen, om een gezichtspunt gezien vanaf het water te nemen, heeft Schotel dit nooit aangedurfd. Dit om de eenvoudige reden dat hij niet kon zwemmen. In plaats daarvan schilderij hij vaak de binnenlopende of uitvarende botters diagonaal gezien vanuit de haven. Soms is er van die haven op zijn schilderijen niets te zien, maar vaak schilderde Schotel toch een stuk kade en paar meerpalen om de compositie wat meer dynamiek te geven. Dat de kunstenaar ook beïnvloed werd door de fotografie, hij bezat zelf ook een fototoestel, bewijst het feit dat hij dikwijls gebruikt maakte van gedurfde afsnijding. Schotel deinsde er niet voor terug om een botter, tjalk of aanlegsteiger maar half af te beelden.

In zijn vroegere periode experimenteerde Schotel met formaat, kleur, stijl en techniek. Vanaf circa 1920 vereenvoudigde hij zijn motieven echter wat meer. Nu stond de atmosfeer centraal: de stemming van de lucht en het uitgestrekte water. Zijn impressionistische toets werd korter, de verf dunner uitgestreken, het kleurgebruik harmonieuzer en meer genuanceerd. Hiermee bracht hij meer verstilling in zijn schilderijen.