Het Damrak in Amsterdam bij schemer door Hans Versfelt (1968). Het werk is zoals altijd bij Versfelt “en plein air”, d.w.z. ter plekke geschilderd. Dat was uitdagend omdat het tamelijk druk was en ook de duister inviel. Hierdoor moest er snel gewerkt worden terwijl de concentratie behouden een uitdaging is.

De Bredase schilder Hans Versfelt schildert landschappen en portretten, altijd op locatie en naar de waarneming. Het échte atelier van Hans is buiten; velden met koeien, hekken, knotwilgen, havens met schepen, bruggen, waterwegen, wolkenluchten en stadsgezichten van Amsterdam en andere steden. Met een veldezel schildert hij deze beelden met olieverf op paneel. Hij werkt snel: een voortdurende strijd tegen het veranderende licht.

Ook als het waait en regent is Hans in zijn element. Regen en sneeuw, mist en schemer dagen hem uit. Een korzelige streep licht aan de einder, onder donkere wolkenpartijen in de wind, een paar scheuten fel zonlicht door het gebladerte van een boom vallend op de schonken van een kudde koeien.