Een gesigneerd olieverfschilderij op schilderskarton van kunstenares Elly Tamminga (ook wel aangeduid als Elly Tamminga van Eysinga of als Elly Eysinga-Tamminga). Ze werd geboren in Amsterdam in 1896 en overleed te Bussum in 1983. De voorstelling laat twee Volendamse meisjes in klederdracht zien. Het werk is gedateerd 1936.

De aanvankelijk op het kubisme geïnspireerde stijl van Elly Tamminga is altijd figuratief. De monochroom gevulde vlaklijnen op haar werken zijn vaak omlijnd door contourlijnen, zoals loodlijn in een glas-in-lood-raam. Symmetrie speelt niet zelden een grote rol.

Elly Tamminga volgde de Rijksacademie te Amsterdam van 1915 – 1919 waar zij kennis maakte met de kunstenares Lou Loeber met wie ze altijd bevriend zou blijven. Tamminga en Loeber hadden een socialistische kunstopvatting en vonden aanvankelijk hun inspiratie in het kubisme. In 1927 werd Tamminga lid van de Socialistische Kunstenaars Kring (SKK) en maakte kennis met andere leden zoals Peter Alma, Fré Cohen en Henriëtte Roland Holst. Tamminga ontwikkelde een moderne en originele manier van schilderen. Zij schilderde voornamelijk portretten, landschappen en stillevens. Bussum was haar woonplaats waar zij een teruggetrokken bestaan leidde. Zij exposeerde niet veel en bleef altijd een beetje in de schaduw staan van haar vriendin Lou Loeber. Haar werk is vertegenwoordigd in o.a. het Centraal Museum Utrecht.

De werken van Elly Tamminga worden opgenomen in een oevrecataloges momenteel in voorbereiding door de heer Bart de Cort.  De artistieke nalatenschap van Tamminga berust bij de vereniging Rembrandt.