Gezicht op het Victoriahotel aan de Prins Hendrikkade (bij het Centraal Station in Amsterdam). Op de voorgrond twee schepen van rederij Bergmann in het Open Havenfront die de verbinding onderhouden met Amsterdam Noord. Links de Prins Hendrikkade met het Prins Hendrikplantsoen en geheel rechts het Stationseiland Westzijde. Er is levendigheid te zien in de vorm van trams, auto’s, wandelaars, karren en wandelaars. Het schilderij is gemaakt op een zomerse dag begin jaren 50 van de vorige eeuw.

De vervaardiger is Anthonie Pieter Schotel, telg uit een beroemde Dordrechtse schildersfamilie. Anthonie Pieter Schotel (1890-1958), een van oorsprong Dordrechtse schilder, beperkte zich tot vrijwel één motief: het water. Daarmee zette Anthonie Pieter Schotel niet alleen de traditie voort van zijn illustere naamgenoten, de zeeschilders J.C. Schotel (1787-1838) en P.J. Schotel (1808-1865), maar ook van belangrijke binnen- en buitenlandse schilders die in het Dordrecht van de negentiende eeuw hun inspiratie vonden zoals Jongkind, Turner, Whistler en Witsen.

Vanuit zijn opeenvolgende woonplaatsen (Dordrecht, Volendam, Vlissingen, Rotterdam en Laren) bestudeerde hij het water en de schepen. Anthonie Pieter Schotel was verknocht aan de stoere botters die hij onder een steeds wisselende hemel de Volendamse haven zag binnenkomen en verlaten. Door de aanleg van de Afsluitdijk (1932) verdween een groot deel van de machtige houten vissersvloot en legde Schotel zich meer toe op de pleziervaart in Loosdrecht en Muiden. De oorlog vormde in het leven van Anthonie Pieter Schotel een in alle opzichten pijnlijke periode die hij, ook artistiek gezien, maar moeizaam overleefde.

Over succes had Anthonie Pieter Schotel tijdens zijn leven niet te klagen. Critici noemden hem lovend de ‘Mesdag van de Zuiderzee’ en ‘Aquarius’ van de Gooise schilders. Het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen bezit een fraaie collectie van zijn werk.

Anthonie Pieter Schotel schilderde vanuit zijn woonhuis/atelier, een bovenetage aan de Bomkade 4 in Dordrecht, dit fraaie gezicht op de bedrijvigheid aan de kade en op de Oude Maas. Vrachtschepen, toen nog houten zeilschepen, losten er hun vracht, die vervolgens overgenomen werd door paard-en-wagen of kleinere schuitjes. Linksvoor aan het water ligt pakhuis Vredenburg, aan de overzijde staat molen Welgelegen in Zwijndrecht. Anthonie Pieter Schotel heeft vele malen deze scène geschilderd, meermalen bij avond. Dit schilderij is de mooiste versie, niet alleen vanwege de levendigheid op de kade en het water, maar vooral vanwege het zonlicht dat in warm gloeiende roze en groene tonen de lucht, het water en de zeilen kleurt.

Oude ansichtkaart (uit de jaren 1935-1940)

Bron: Carole Denninger (auteur van het boek De wereld van het water A.P. Schotel)