Erasmus Bernard von Dülmen-Krumpelmann (1897-1987)
E.B.von Dülmen Krumpelmann kreeg zijn opleiding aan de Rijks-normaalschool in Amsterdam en verkeerde tussen 1914 en 1918 in kringen rond de impressionisten Breitner en Willem Witsen. In 1921 vestigde hij zich in het Drentse dorp Zeegse van waaruit hij veel in Groningen werkte. Dit leidde tot contacten met De Ploeg, en tot een lidmaatschap in 1925. Het werk van Von Dülmen Krumpelmann houdt het midden tussen impressionisme en expressionisme. Zijn onderwerpen vond hij in het stadsgezicht (zowel Groningen als Amsterdam), Drentse landschappen en figuurstukken.

Herman Bogman (1890-1975)
Leerling van zijn vader, de veeschilder H.C.C. Bogman en van Willem de Zwart, die een aanzienlijke invloed op het werk van Herman Bogman heeft gehad. Aanvankelijk schilderde Herman Bogman veel stadsgezichten en stillevens in olieverf. Later ging hij zich toeleggen op het aquarelleren van stillevens, waarna hij in artistiek opzicht zijn hoogste niveau heeft bereikt.

Arnoud van Gilst (1898-1942)
Arnoud Van Gilst was schilder en tekenaar van landschappen, boerderijen, bossages, etc. Hij was leerling van de Academie v. B.K. te Den Haag. Van Gilst schilderde in een naturalistische-impressionistische stijl. Van Gilst was een echte buitenschilder. Hij wilde perse geïnspireerd raken door de omgeving en hij toog het liefst naar een afgelegen plek waar niet elk moment iemand kon opduiken die over zijn schouders meekeek.

Piet Groenendijk (1952-)
Al op jonge leeftijd was Piet sterk geinteresseerd in schilderen (desondanks werd hij huisarts van beroep). Op latere leeftijd is zijn interesse weer tot leven gekomen. Momenteel maakt Piet diverse kunstwerken die worden gekenmerkt door hun ingetogen kleurgebruik en intimiteit. Zijn onderwerpen zijn portretten, strandgezichten, landschappen en stadsgezichten.Piet werkt veel samen met o.a. Jurgen Leippert.

Edwin Hagendoorn (1968-)
Edwin is een natuurtalent wat schilderen betreft. Onderwerpen vindt hij in zijn dagelijks leven, waardoor zijn werk intiem van sfeer is. Zijn directe aanpak, gecombineerd met een losse toets geeft zijn schilderijen een energieke lading. De eerste acht jaar van het professionele leven werkte Edwin Hagendoorn als illustrator en striptekenaar voor diverse week- en maandbladen. In 1993 stopte hij daar radicaal mee en legde zich op het Amsterdams Instituut voor Schilderkunst onder leiding van Jurriaan van Hall toe op het schilderen met olieverf. Hagendoorn was in 1998 winnaar van de voorronde van de NPS-Cultuurprijs en won in 2005 de Rembrandt Painting Award op het jaarlijkse schildersfestival te Noordwijk. In het juryrapport is te lezen dat Edwin “opvalt door zijn schilderachtige benadering van zijn onderwerpen.” Door zijn kleurgebruik suggereert en creëert hij een grootse ruimtelijkheid. Edwin heeft een doordacht en prachtig palet. Er ontstaat een mooie en doordachte compositie. Toch is het ook heel gevoelig werk. Hij streelt met zijn penseel het doek en tast de onderwerpen af: een groot kunstenaar.

Jan Knikker jr. (1911-1990)
Jan Knikker jr., geboren in Leiden in 1911 als zoon van de bekende schilder Jan Knikker sr., is een zeer bekend schilder van Amsterdamse stadsgezichten. Jan Knikker jr. heeft zijn eigen stijl met lichte kleuren en een magische atmosfeer (zoals in het doek op deze site goed te zien is).

Willem Alexander Knip (1883-1967)
Willem Alexander Knip, geboren te Amsterdam 1883, overleden te Blaricum, 1967. Willem Knip was leerling van de Quelliniusschool te Amsterdam o.l.v. J. Visser, studeerde daarna te Haarlem o.l.v. J.J.C. Lebeau. W. Knip woonde en werkte te Amsterdam, Haarlem, Laren en na 1934 te Blaricum. Hij was na 1921 ook regelmatig werkzaam in Frankrijk, Italië en Spanje. W.A. Knip schilderde landschappen, haven- en stadsgezichten. In 1942 behaalde hij de St. Lucasprijs en in 1953 de Arti-medaille. Lid van Arti et Amicitiae, St. Lucas te Amsterdam en de Gooise Schildersvereniging. Eretentoonstelling Kunstzaal Hamdorff (N.H.). Werken in bezit van Stedelijk Van Abbemuseum Eindhoven, Singer Museum Laren en de Rijkscollectie.

Frans Koppelaar (1943)
Frans Koppelaar volgde van 1963 tot 1969 een opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag. In 1968 vestigde hij zich in Amsterdam. In een schilderstijl die herinneringen oproept aan de klassieke traditie van de Haagse School en het Amsterdams Impressionisme schildert Koppelaar eigentijdse, realistische verbeeldingen van de wereld om zich heen. Hij houdt zich voornamelijk bezig met het stadsgezicht (van Amsterdam) en daarnaast het portret, het landschap en het vrouwelijk naakt. Tijdens regelmatige reizen door Europa en Zuid-Amerika doet Koppelaar inspiratie op voor exotische landschappen en ontstaan kleine, 'en plein air' geschilderde, reisschetsen.

Jan Korthals (1916 - 1972)
Jan Korthals was een Amsterdams kunstschilder die in de impressionistische stijl werkte. De stijl van Korthals is sterk beïnvloed door zijn grote voorbeelden, Breitner en Mackenzie. De laatste was tevens de oom van Korthals en heeft een stimulerende rol gespeeld in zijn leven. Het werk van Korthals beslaat veel stadsgezichten, met name Amsterdam en Parijs. Daarnaast werkte hij ook veel in opdracht voor het illustreren van kalenders en ander drukwerk. Aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen volgde Jan Korthals zijn artistieke opleiding. In 2006 werd een boek over Jan Korthals uitgegeven.

Jürgen Leippert (1944)
Jürgen Leippert is geboren in Stuttgart (Duitsland). Hij reis veel rond tussen New York, Amsterdam en Berlijn. Van deze steden maakt hij regelmatig stadsgezichten. Zijn werken kenmerken zich doordat ze midden in het leve staan. Net als Jurgen zelf. Hoe drukker des te groter de vreugde. Ook qua stijl geldt dat. Jurgen's werk kan het beste omschreven worden als impressionistisch-expressionistisch waarbij hij gebruikmaakt van sprekende kleuren, die veel energie tonen. Verder schildert Jurgen op het grensvlak van figuratief en abstract. Dat zorgt ervoor dat zijn schilderijen nooit saai worden. Er is altijd wat te beleven of te fantaseren. Jürgen's werk wordt sterk gewaardeerd door een grote groep fans.

Harry Maas (1906-1982)
Harrie Maas heeft van jongs af aan een passie voor tekenen en schilderen. Na de verhuizing van de familie in juli 1931 naar Eindhoven ontwikkelt hij zichzelf verder en trekt zich op aan de kunst- broeders bij de Eindhovense Schetsclub. Hij toont zijn werk met name op groepstentoonstellingen van Kunstkring In Consten Een, Eindhovense Schetsclub, De Zuid-Nederlandsche Onafhankelijken, Bredasche Kunstkring en van Kunstkring De Kempen na de Tweede Wereldoorlog. Na 1950 exposeert hij nauwelijks meer. Hij heeft inmiddels een kring van bewonderaars opgebouwd en via vaste kunsthandels vindt zijn werk de weg naar kopers. In 1974 treedt hij te Nijmegen in het huwelijk met Netty Michels.
Omstreeks 1950 ontstaan er naar aanleiding van reizen naar Engeland en Frankrijk veel stadsgezichten en landschappen. Het vrouwelijkschoon halfgekleed of pikant naakt loopt als een rode draad door zijn werk en de talloze, uitgewerkte of schetsmatige naakten van voor hem poserende (school)meisjes hebben hem grote bekendheid gegeven. Literatuur: Harry Maas "Schilder van het stadsleven en vrouwelijk schoon" Peter Thoben, Pieter Scheen.

Raoul Martinez (1876-1973)
Raoul Martinez werd op Cuba geboren uit een vader van Spaanse origine en een Franse moeder. Toen zijn vader vanwege een suikercrisis op Cuba besloot zijn bezittingen aldaar te verkopen en naar Frankrijk te gaan, was hij veertien jaar oud. De jonge Martinez kwam toen al in aanraking met de schilderkunst en maakte in Parijs zowel de opkomst van de nieuwe schilderkunst als van de nieuwe techniek mee. Hoewel hij veel in deze artistieke kringen verkeerde, ging hij niet in de leer bij een schilder en is dus autodidact te noemen. Toen de eerste wereldoorlog uitbrak wist hij naar Nederland te ontkomen, waar hij dertig jaar heeft gewoond.

Daniel Mühlhaus (1907-1981)
Daniel Mühlhaus (Daan), is in 1907 in Dordrecht geboren waar hij de rest van zijn leven ook zou wonen. In Dordrecht was hij een bekend kunstenaar. De impressionist Mühlhaus (ook wel "Muehlhaus" gespeld) staat bekend om zijn stadsgezichten. Hij heeft schilderijen gemaakt van Dordrecht, Rotterdam, Amsterdam en ook Parijs. In Parijs werkte hij samen met de schilder Jan Korthals.

Joop Stierhout (1911-1997)
Joop Stierhout, geboren in Arnhem in 1911, is een bekend schilder van Amsterdamse stadsgezichten (naast landschappen en bloemstillevens). Na zijn studie aan de Rijksacademie voor beeldende kunsten in Amsterdam, ontving hij een koninklijke beurs voor het maken van stadsgezichten. Zijn stadsgezichten worden gekenmerkt door hun kleurgebruik en door hun detaillering. Verder heeft Stierhout de voorkeur om zijn standpunt hoger te plaatsen, bijvoorbeeld op de eerste etage van een gebouw. Hierdoor krijgen ze een interessante invalshoek.

Freek van den Berg (1918-2000)
'De Kees van Dongen van Kattenburg’, zo wordt de Nederlandse fauvist Freek van den Berg ook wel genoemd. Dat Freek van den Berg als een fauve schildert is het gevolg van zijn temperament, zijn levensdrift, zijn liefde voor het leven dat hij met optimisme beziet. Uit zijn schilderijen en aquarellen blijkt allereerst dat hij een geboren schilder is, die het métier ‘in de vingers’ heeft.
Van den Berg verlaat op jonge leeftijd het huis om schilder te worden. Gedurende deze periode ontmoet hij Kees van Dongen en raakt Van den Berg diep getroffen door Van Dongen zijn kleurgebruik en de fauvistische stijl. Na de oorlog gaat Freek naar Parijs waar hij tentoonstellingen bezoekt en geïnspireerd raakt door de kleuren en vormgeving van schilders als Derain, De Vlaminck en Matisse.

Freek van de Berg schildert vooral landschappen, portretten en elegante vrouwen. Freek van den Berg is niet in een navolging van het fauvisme blijven steken maar heeft dit isme verwerkt tot een eigen en voor Nederland unieke stijl. Freek nam deel aan diverse tentoonstellingen in het land.

Roland van den Berg (1950-2007, Amsterdam)
De autodidact Roland is de zoon van Freek van den Berg. Hij werd aangenomen op de Rijksacademie in Amsterdam “wegens uitzonderlijk talent”, maar er anderhalf jaar later weer “afgegooid, wegens gebrek aan talent….”. Ook deze Van den Berg zou zelf wel uitmaken welke weg hij wilde volgen. Zijn schilderijen hebben als thema: Amsterdamse stadsgezichten, dieren, Hollandse en Zuid-Franse landschappen, portretten en stillevens. Zijn werk is kleurrijk, maar wijkt toch sterk af van dat van zijn vader. Roland heeft minder op met het “decoratieve” van Matisse en Van Dongen, maar meer met de felle en veel extremere André Derain.
Vlammend rood, dat van het doek afbrandt; diepgeel en scherpe, soms hoekige lijnen in buitengewoon ritmische composities, die het landschap openrijten. Bij hem gaat het – in tegenstelling tot de kenmerkende overdrijving van zijn vader – om de onopgesmukte kern van de zaak. Daarnaast heeft Roland van den Berg nogal wat grafisch werk op zijn naam staan.

Ben Viegers (1886-1947)
Ben Viegers werd als schilder aanvankelijk sterk beinvloed door de Haagse School. Geleidelijk aan maakten zijn grijstonen echter plaats voor een mediterraan kleurgebruik en een helder licht. Dit werd nog versterkt door een korte, impressionistische toets, die samen met zinderende kleuren als kobaltblauw, oranje en zeegroen zijn handelsmerk zou worden. Zoals zo vele tijdgenoten schilderde hij regelmatig op de Veluwe. Ook woonde hij langere tijd in Nunspeet, waar het landschap en de boerenbevolking een voortdurende bron van inspiratie voor hem waren.

Leendert van der Vlist (1894 - 1962)
Leerling van de Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag en van Ans van den Berg, W.H. van der Nat en Willem de Zwart. Woonde en werkte te Leiden, Den Haag en tot zijn dood te Voorburg. Schilderde landschappen, stillevens en stadgezichten, waaronder vele van Amsterdam. min of meer in de trant van de Haagse School. Was lid van Arti et Amicitiae en Sint Lucas te Amsterdam. Museum: De Lakenhal te Leiden.

Robert Vorstman (1975-)
Robert ontdekte op de middelbare school zijn teken en schilder talent, het werd dan ook een examenvak. Het vervolg was drie maanden kunstacademie in Maastricht. Maar Robert wilde de wereld ontdekken, brak de studie af en werkte als matroos op een charterschip in Enkhuizen. Na dit korte avontuur startte hij de studie cultuur en beleid aan de Hogeschool Holland en rondde deze af. Sinds 2001 legt hij zich volledig toe op de schilderskunst. Robert werkt veel naar de natuur en zijn directe omgeving is dan ook vaak zijn onderwerp. Kleine schetsen op papier of op doek worden buiten gemaakt om in het atelier uit te werken tot grotere doeken. In 2006 won hij de Rembrandt painting Award tijdens het schilderfestival in Noordwijk. Werken van Robert zijn onder andere te vinden in de collectie van Galerie Mokum.

Cornelis Vreedenburgh (1880 - 1946)
Cornelis Vreedenburgh was een Nederlands kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de Larense School
Van zijn vader, die een schildersbedrijf had en zelf veel schilderde, kreeg hij zijn eerste tekenlessen. Later kreeg hij raadgevingen van W.B. Tholen en Paul Arntzenius.
Na zijn huwelijk met de schilderes M. Schotel verbleven beiden enige tijd in het toen nog onbekende St. Tropez. Terug in Nederland vestigden zij zich eerst in Hattem en vervolgens in 1918 in het Gooise Laren. Regelmatig keerde Vreedenburg terug naar Amsterdam, de stad die hem bleef boeien door de schilderachtige grachten.
Zijn meest bekende "Larense" werk is "Het kroegje". Dit in 1921 vervaardigde schilderij toont het interieur van Hotel Hamdorff, waar voornamelijk de Larense en Blaricumse schilders elkaar ontmoetten. Koningin Wilhelmina kocht in 1937 twee schilderijen van Vreedenburg; "Koeien in de wei" en "Prins Hendrikkade". Vreedenburgh was lid van de kunstenaarsverenigingen: "Arti et Amicitiae" (Amsterdam), "St. Lucas" (Laren) en "Pulchri Studio" (Den Haag). In het John Selbach Museum te Maaseik zijn er meerdere schilderijen van Vreedenburgh te bewonderen.